มิติ

posted on 16 Jan 2012 14:10 by box-of-fish
ผมเคยเขียนถึงการกินแอปเปิ้ล
แอปเปิ้ลต้องห้ามซึ่งต้องแลกมาด้วยความเสียใจตลอดชีวิต
หากต้องได้มาซึ่งความรัก
คุณก็ต้องเตรียมใจพร้อมรับความเสียใจด้วย
 
เสียงตู้ปลาซึ่งหายไปจากระบบชีวิตของผม
แทนที่ด้วยเสียงกรนของรูมเมท
ผู้เดินทางกลับมาจากดินแดนความรักอันยาว
ผมนอนกระพริบตา หวังว่าเสียงกรนนี่จะหยุดไปเสียที
เพียงเสียงดนตรีจากหูฟัง คงพอกลบเสียงอันน่ารำคาญนั้นได้
Norwegian wood กลางดึกก็ไม่เลวนักกับห้องไร้แสงไฟและคนเหงาๆหนึ่งคน
กลิ่นที่ลอยมาพร้อมเสียงเพลง
ไอความเหงาจากต่างแดนที่เคยเหยียบย่ำ
ผมกลับได้กลินมันทุกครั้งที่เปิดเพลงนี้
ถนนที่มีผมเดินทาง อากาศเหน็บหนาวไม่คุ้นชิน
เมืองแปลกถิ่น ซึ่งผมกลับดูกลมกลืน
รถไฟใต้ดินเหม็นอับ ต่างคนต่างวุ่นวาย
เมืองต่างถิ่น กับ เพลงต่างภาษา ดูเข้ากันดีกับผมซึ่งเป็นคนไทย
มิติอีกมิติชอบเปิดขึ้นเมื่อผมฟังเพลงนี้ Norwegian wood
 

Comment

Comment:

Tweet