มิติ3

posted on 03 Jun 2012 00:07 by box-of-fish
กราบสวัสดีมิตรรักชาวexteenทั้งหลาย หลังจากได้ลาสิกขาจากสมณะเพศมา
เอ็นทรี่นี้ก็จัดว่าเป็นเอ็นทรี่แรกซึ่งได้ลงมือเขียนอย่างตั้งใจ เขียนแล้วไม่ลบ เขียนแล้วดราฟไว้
แต่เขียนแล้วต้องปล่อยออกมา
มีเรื่องราวที่อยากบอกเล่าให้ท่านๆได้รับรู้ว่าพระเป็น อยู่ คือ แบบไหน แบบใด
แต่ยังไม่ใช่โอกาสนี้หรือเร็วๆนี้ หากนานกว่านี้ผมเองก็คงลืมเลือนเสีย
เอาเป็นว่า เริ่มกันด้วยข้อคิดหรือคำคมเสียเล็กน้อย
ไม่มีสิ่งใดเป็นของเรากระทั่งตัวเองที่คิดว่าเป็นของเรา ท้ายที่สุดเราก็จะดับสูญไปเมื่อถึงกาลอันสมควร
ก็จบด้วยประการละเช่นนี้ (เขียนผิดบอกนะครับ)

ผมเคยเฝ้ารอเมื่อแสงไฟจากสปอต์ไลท์ดับลง เราคงได้เข้าใจกันอีกครั้ง
แล้วครั้งนั้นเราต้องจากกัน เมื่อใบไม้ยังไม่ทันจดผิวน้ำดี ก้อนหินยังไม่ถูกขว้างจากมือ น้ำตาจึงไหลย้อนกลับ
เวลาผ่านไป จักรยานคงหมุนตามสายโซ่ บังโคลนผุพังตามกาล และเบาะนั่งที่มีเธออีกคนเข้ามาแทนที่
มือของฉันและมือของเธอจับกันและปล่อยกันหลายครั้ง ไร้เหตุบ้าง ไร้ผลบ้าง และไร้ซุ่มเสียงของการจากลา
ถึงวันนี้ แสงไฟสปอต์ไลท์ทุกดวงจะส่องมายังเธอผู้หลบซ่อนในความมืด คนผู้กำกับทุกอย่างหลังม่าน
วันนี้จะเป็นของเธอ เพื่อเธอ เสียงปรบมือ ดอกไม้ คำยินดี คำวิจารณ์ รอยยิ้ม
ขอแสดงความยินดีไว้ ณ ตรงนี้ คำข้อความเหล่านี้ หวังว่าเธอคงจะอ่านมาเห็น
และแล้ว ฉากสุดท้าย ไฟเบอร์5เฟคขึ้น เสียงดนตรีของวงเดอะบิ๊ลเทิ้ลดังคลอขึ้น เธอเดินออกมาพร้อมนักแสดง แบล็คสเตจ
ส่งคำขอบคุณให้ไฟ&เทคนิค เอ่ยคำซึ้งใจในการมาของผู้ชม เพื่อนฝูงต่างส่งเสียงโวบวาย คนดูลุกออกจากโรงละคร
แล้วฉากสุดท้ายก็จะปิดลง
ในฉากสุดท้ายอันไร้ซึ่งแขกไม่ได้รับเชิญ
 

Comment

Comment:

Tweet